روزای خط خطی
پسر ناز کوچولوم دیگه نترسی از لولو مامان کنارت میمونه واست لالایی میخونه لالایی لالایی لالایی
من اصلا از همین حالا دیگه با عشق ، عاشقیو و این چیزا کاری ندارم ،
نفرین به عشق ... نفرین به همه ...
از امروز همه چیز سیاه می شه و من دیگه نگاهمم به آدما نمی ندازم چه برسه بخوام قلبمو بهشون بدم ...
از فردای اون روز حتی دیدن آدما هم حالمو بهم می زنه ، ترجیح میدم سرمو بندازم پایین ، زندگی کردن بین یه مشت آدمی که دوست داشتنو نمی فهمن چقدر سخته ، ازشون فاصله می گیرم ، اصلا از زندگیم فاصله می گیرم ، از کنار همه چی می گذرم !
می دونین این یعنی چی ؟؟؟ یعنی ما هممون عادت کردیم همه رو جز خودمون مقصر بدونیم ، ما ها هیچ کدوممون بد نمی کنیم همیشه بد می بینیم !! اصلا سعی نمی کنیم خودمونو عوض کنیم ، می خواییم آدما رو عوض کنیم ، دقیقا مطابق میل خودمون و این اتفاق نمی یفته و این نقطه شروع ناامیدیو ، سرخوردگی ماست ...
آره ... همیشه دل ما از یه آدمایی خونه ، یه دسته آدمم دلشون از ما ... ما ها از بعضیا بدی دیدم ، و ناخواسته یا خواسته به بعضیا بدی کردیم ،
پس تا اینجا روشن شد ، بین ماهاهیچ خوب مطلق و هیچ بد مطلقی نیست ، شرایطمون یر به یره ... من دیگه نمیام تا حالم خوب بشه دنبال این نباشید چرا خیلی حالم بده اگه نیومدم حلالم کنید سعی میکنم واسه تولدم آخرین آپم رو حتما بیام به تو مي انديشم ،به توي كه به روي قلبم پا گذاشتي،بدون آنكه بداني اين قلب در دلم نهادي بدون آنكه بداني اين پرنده زخمي فقط به خاطر تو اوج ميگيرد،تادرآن سوي هستي،عشق رامعنا كند. به توي كه اشكم راسرازيركردي بدون اينكه بداني اين چشمها هميشه دركنارپنجره درانتظارتوبوده،به توي كه آينه دست نخورده دلم رابا ضربت يك سخن شكستني...بدون آنكه بداني اين آينه فقط چهره تورا در خود ترسيم كرده است. توازمن يك تنديس بي روح ساخته اي امابدان،اگرچه تنديس،روح ندارداما قلبي سوزان ترازآتش داردكه برهمه ما نمي دانی
به تو مي انديشم ،به توي كه به روي قلبم پا گذاشتي،بدون آنكه بداني اين قلب در دلم نهادي بدون آنكه بداني اين پرنده زخمي فقط به خاطر تو اوج ميگيرد،تادرآن سوي هستي،عشق رامعنا كند. به توي كه اشكم راسرازيركردي بدون اينكه بداني اين چشمها هميشه دركنارپنجره درانتظارتوبوده،به توي كه آينه دست نخورده دلم رابا ضربت يك سخن شكستني...بدون آنكه بداني اين آينه فقط چهره تورا در خود ترسيم كرده است. توازمن يك تنديس بي روح ساخته اي امابدان،اگرچه تنديس،روح ندارداما قلبي سوزان ترازآتش داردكه برهمه ما نمي دانی 
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
ساعت 8:15 بیمارستان مادران تهران به
دنیا اومد
و در 20/04/1387 تو رودخونه 3000 تنکابن
گفت میخوام شنا کنم برم پیش خدا
پرواز کردو رفت پیش خدا
یعنی رفتن پیش خدا اینقد آسونه
طاها همیشه به یادتم عزیز دلم
تو این روزای خط خطی و
تو این شبهای خط خطی، ستاره های پا پتی
گم شدن و نیست توی راه فانوسک رفاقتی
به هر کی می خوای دل بدی، دل می کنه به راحتی
دنیا چه آلوده شده به سم بی رفاقتی
پاهای عشق و عاشقی تاول زده بگی نگی
انگار تموم زندگی گرفته بوی کهنگی
چرا ستاره پر پره، قفلی بروی هر دره
هر شب هوای رابطه از شب پیش ابری تره
چرا دلم رو هیچ کسی، تاشهر عشق نمی بره
چرا کسی نمی دونه خونه عشق کدوم وره
باید با دنیا کاری کرد، بیشتر از اینها نشه بد
به پای عشق و عاشقی مرحم دلدادگی زد
باید دوباره تازه شد توی هوای رابطه
باید دوباره خط کشید رو هرچی رسم غلطه
باید برم، اما نه هرجا.
باشم اما نه هرجور.
سنگینی این شکست خمم می کنه اما نمی شکنم تا هستم.
یاد تو ما را بس به قول فروغ:
می توان بر جای باقی ماند اما کور اما کر.
کر و کور نیستم و می مونم تا هستم.
فرم ها ارزونی اهلش شادی اشک توی چشمام به یادت واسه من بس.
دوست دارم تا زنده ام
-
آهنگ زیبا از یاسر محمودی