سلام به همه دوستای خوب و مهربونم بعد از یه مدت طولانی اومدم تا دوباره بنویسم

سالگرد طاهای عزیزمه 1سال گذشت 1سال غم انگیزچی کشیدم تو این 1 سال بمونه

طاها دوریتو دیگه نمیتونم تحمل کنم همه میگن عادت میکنی همه میگن قسمت بود

میگن نگو چرا من؟چه روزایی رو تواین 1سال گذروندم هر روزش برام 1سال گدشت

آدما هیچ وقت قدر روزای خوبشونو نمیدونن روزایی که دیگه هیچوقت برنمیگرده باید

هر ثانیه اونوقدر دونست وازش استفاده کرد از هوای این روزا بدم میاد یاد پارسال دیوونم

میکنه طاها جان مثل اینکه تو این دنیای به این بزرگی تو جایی نداشتی

      

دلم برات تنگ شده

چقدر غریبم اینجا

بی تو دارم میمیرم

دارم میوفتم از پا

دلم برات تنگ شده

بیا برس به دادم

 میدونی که به جز تو

من کسی رو ندارم 

 داغت رو دلم موند

تو رو ازم گرفتن

تو رو دیگه ندارم

رفتی از سرنوشتم

 تو رفتی من با غمهام

 سیاه رنگ دنیام

 بدون تو غریبم

 بدون تو چه تنهام

هنوز دل دیوونه

 به عشق تو اسیره

 تو بی وفایی کردی

 نگو دست تقدیره

این همه دل شکوندی

رفتی با من نموندی

تو بی وفایی کردی

دل منو سوزوندی

داغت رو دلم موند

تو رو ازم گرفتن 

 تو رو دیگه ندارم

رفتی از سرنوشتم

تو رفتی من با غمهام

 سیاه رنگ دنیام

بدون تو غریبم

بدون تو چه تنهام

 

 

ای زندگی  تنها شدم

بی کس شدم به سادگی

 او رفت و رفت  و برنگشت

 قسمت شده  چشمای من

روزو شب اشک

یادته گفتی که بی تو هیچم

 همیشه عشق من بمون پیشم

اما اون بی وفا خودت بودی

این تو بودی که عهد و شکوندی

تنهایی و بی کس شدن سهم منه

هر جا که میرم غم به من زل میزنه

دنیا به من رحمی بکن من بی کسم

او رفته و دیگه بریده نفسم

      

  من و مزرعه یه عمر ه
چشم براهه یه بهاریم
زیر شلاق زمستون
ضربه ها رو میشماریم

توی این شب غیر گريه
کار دیگه ای نداریم
هرکی خوابه خوش به حالش
ما به بیداری دچاریم

تن این مزرعه خشک
تشنه ي بزره دوبارست
شب پر از حظور تلخ
جای خالی ستارست
مزرعه دزدیدنی نیست
فردا میلاد بهاره
دیگه اين مزرعه هرگز
ترسی از خزون نداره

نفس بکش نفس بکش
اینجا نفس غنیمته
توی سکوت مزرعه
صدای تو یه نعمته
نفس بکش


من و مزرعه یه عمره
چشم براهه یه بهاریم
زیر شلاق زمستون
ضربه ها رو میشماریم

      

 

 

نوشته شده در شنبه بیستم تیر 1388ساعت 20:11 توسط لیدا| |