روزای خط خطی
پسر ناز کوچولوم دیگه نترسی از لولو مامان کنارت میمونه واست لالایی میخونه لالایی لالایی لالایی
در حضور واژه های بی نفس
ببین اندام تنهاییم را این شب ها مترسک ناز می کند نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند صدای جیر جیرک ها به گوش می رسد در امتداد نگاه تو * * *
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد
صدای تیک تیک ساعت را گوش کن
شاید مرهم درد ثانیه ها را پیدا کنی
که در لحظه های خاکستری
در انتظار طلوع خورشید است
چشم های من خسته است
گاهی اشک ، گاهی انتظار
این سهم چشم های من است
کلاغ ها فریاد می زنند
و من سکوت می کنم....
این مزرعه ی زندگی من است
خشک و بی نشان
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم
سکوت را نوازش می دهند
و جای خالی آدم های شب نشین را
با نگاهی معصومانه پر می کنند
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مجذوب وجود تو می شود
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
ساعت 8:15 بیمارستان مادران تهران به
دنیا اومد
و در 20/04/1387 تو رودخونه 3000 تنکابن
گفت میخوام شنا کنم برم پیش خدا
پرواز کردو رفت پیش خدا
یعنی رفتن پیش خدا اینقد آسونه
طاها همیشه به یادتم عزیز دلم
تو این روزای خط خطی و
تو این شبهای خط خطی، ستاره های پا پتی
گم شدن و نیست توی راه فانوسک رفاقتی
به هر کی می خوای دل بدی، دل می کنه به راحتی
دنیا چه آلوده شده به سم بی رفاقتی
پاهای عشق و عاشقی تاول زده بگی نگی
انگار تموم زندگی گرفته بوی کهنگی
چرا ستاره پر پره، قفلی بروی هر دره
هر شب هوای رابطه از شب پیش ابری تره
چرا دلم رو هیچ کسی، تاشهر عشق نمی بره
چرا کسی نمی دونه خونه عشق کدوم وره
باید با دنیا کاری کرد، بیشتر از اینها نشه بد
به پای عشق و عاشقی مرحم دلدادگی زد
باید دوباره تازه شد توی هوای رابطه
باید دوباره خط کشید رو هرچی رسم غلطه
باید برم، اما نه هرجا.
باشم اما نه هرجور.
سنگینی این شکست خمم می کنه اما نمی شکنم تا هستم.
یاد تو ما را بس به قول فروغ:
می توان بر جای باقی ماند اما کور اما کر.
کر و کور نیستم و می مونم تا هستم.
فرم ها ارزونی اهلش شادی اشک توی چشمام به یادت واسه من بس.
دوست دارم تا زنده ام
