روزای خط خطی

مسافر

gozashtehagozashteh — Sat, 31 Oct 2009 19:00:18 GMT

این اولین و آخرین ترانه مسافره

یه سایه از یه حادثه است

یه حق حق از یه خاطره

فاجعه بود رفتن تو بغضت سکوتمو شکست

جغد سیاه قصه ها رو بوم خونمون نشست

هرگز نخواه بخندمو با قصه هم بازی بشم

باور کنم نیستی دیگه به مرگ تو راضی بشم

اون دستایی که تو رو برد هرگز شکستمو ندید

فاصله ها زیاد شدن دستام به دستات نرسید

اون سنگ قبر رو سرت طعنه به اشکام میزنه

کاش تو بودی من نبودم این آخرین حرف منه

تو زیر خاک رفتی ولی من اینجا پوسیده شدم

برای برگشتن تو میگذرم از جون خودم

کی فک میکرد یه روزی من همدم خاک تو بشم

تو قول بده بیای پیشم هر چی بخوای همون میشم

به رسم خاک و آب ویاد سپردمش به دست باد

مسافرم سفر بخیر بهشت مبارک تو باد

اشکهایم را پذیرا باش آنگاه که سجده بر خاک تو میزنم انگاه که حجم خاک دیواریست بین بودن ونبودن اضطرابم را پذیرا باش

آنگاه که پر میکشم تا آسمان تو آنگاه که حجم خاک جسمم را گرو میگیرد تا بداند که در آغوش تو آرامش میگیرم سکوتم را پذیرا باش که نیاموختم هر فرازی را فرودی است

آری جای خالیت خالیست و تنها کلامم بعد از تو باز .....باز تنهاییست

این عکس وکنار رودخونه انداخته بود یه روز قبل از رفتنش چون از رودخونه بدم میاد عوضش کردم

پرنده از قفس پرید

gozashtehagozashteh — Sun, 18 Oct 2009 08:07:18 GMT

پرنده غمگین بود و میخواست رها شود اما میان قفس طلایی اسیر بود او دوست داشت تا پیش خدا پر بکشد و از بدی ها و آدم بزرگها و نگاههای سرد و خنده هایی که فقط به خاطر فراموش کردن دردهایشان بود رها شود. خسته بود از آنهایی که گویا مهربانند اما هنگامی که چشمانش به نگاهشان می افتاد میترسید.پرنده میدانست که دیگر هیچ کس به دنبال پروانه نمیدود و برای گل گریه نمیکند. میدانست انسانها از قلم فقط برای امضا کردن بهره میبرند و هیچگاه معنای واقعی قلم را درک نخواهند کرد.

تا اینکه یه روزکه برای هواخوری به جنگل رفته بود قفس شکست به آسمان خندید دستی به موهایش کشید وپر کشید و من تنها ماندم.............تنها ماندم در حسرت نگاههای ساده و کودکانه اش........آه

به آسمان رفت واز آن دورها مرا نگاه میکندو من..........

دلم برایش تنگ شده،درست به اندازه آن ستاره کوچک که درتنهاییم شبها به آسمان خیره میشوم،برای خنده های شیرینش،برای دستهای مهربانش،برای صدای دوست داشتنی اش،کاش پیشش میرفتم و میتوانستم مثل اوبا پرنده ها آواز بخوانم با ابرها دوست شوم آرزوهایم را برای ستاره ها تعریف کنم.

او رفت و نمیدانم دلتنگیم را با که بگویم.

میان یک قفس بود نگاه خسته ای داشت

پرنده سپیدم دل شکسته ای داشت

تا اینکه یک روز سرد از غصه ها رها شد

قفس شکست و ناگاه پر زد به آسمانها

چشم به راهتم

نیستی

gozashtehagozashteh — Sat, 03 Oct 2009 09:58:18 GMT

نیستی دارم دق میکنم

نیستی دارم میپوسم

عکساتو من یکی یکی برمیدارم میبوسم

پیراهن یادگاریتو هر شب دارم بو میکنم

برای برگشتن تو به آسمون رو میکنم

نیستی دارم دق میکنم

نیستی دارم میپوسم

عکساتو من یکی یکی برمیدارم میبوسم

از خدا میخوام دوباره تو رو ببینم روبرو م

قسم به اشک حسرتم فقط همینه ارزوم

نیستی دارم دق میکنم

نیستی دارم میپوسم

عکساتو من یکی یکی برمیدارم میبوسم

یه عالمه گل میارم

همه رو پر پر میکنم

هر شب دارم همینجوری با تنهایی سر میکنم

تموم اشکام هدیه نبودنت کنار من

نمیدونی چی میگذره به قلب بیقرار من

وای که چه سخت برام ثانیه ها بدون تو

دلم میخواد باز ببینم چشای مهربونتو نیستی دارم دق میکنم

نیستی دارم میپوسم

عکساتو من یکی یکی برمیدارم میبوسم

یه عالمه گل میارم همه رو پر پر میکنم

هر شب دارم همینجوری با تنهایی سر میکنم

کاری از مهدی مقدم خواننده مورد علاقه طاها

چشم انتظارتم

دلتنگی

gozashtehagozashteh — Sat, 22 Aug 2009 23:16:18 GMT

سلام محمدم خوبی مامان دلم واست تنگ شده

هوست تا به ابد دیر شود..پیر شود..این دل نشکفته هماهنگ دلت سیر شود..

بی تمنا راهی درد شوم, راهی مرگ شوم,سرد شوم,تار بماند نفسم,طرد شوم.

.
...

چکار کنم ماه رمضون اومد پارسال اولین روز و پیش تو بودم اونجا افطار کردم

ولی امسال نزاشتن بیام پیشت باشه عیب نداره تو که پیشم بودی مگه نه؟

در تبلور چشمانت خشکيدم. آن گاه که دم از اميد بود،سكوت،حقيقت را افشا مي كرد و من باز،در تبلور چشمانت،پياپي مي خشكيدم. زماني آمد كه هوا پر شده بود از تبلور چشمانت و همه خيس خيس بودند و باز،خشكي چشمانت از تبلور بارانم... اكنون،همه خشكيده اند،از بيماري صرع؛به دنبال تكه بلوري مي گردم...غافل از چشمان بي تويي ام..! هرچند...بلور ها هم روزي مجبور مي شوند دروغ بگويند..تا شايد...نخشكند...

دوست دارم طاها جان

بهم میگن تو به جای خدا داری طاها رو میپرستی نه اینطور نیست من عاشق طاها بودم و هستم

بچه بود ولی خیلی از مردای الان مردتر بود

تا به اکنونت،چشیده ای طعم اشکی بی هوا را ؟ بی دلیل را؟ بی انگار را..؟

دمی است..،می آید،می شوید،می روی..!

روحت با او پر می کشد،کاش کجایش را می دانستم،ضربی بر دلم می کوبد این جهان را..،این سنگین جهانِ نابِ هیچ را... .

تا به اکنونت،رسیده ای به نوایی آشنا که نابَت،چند میلیون عقربه قبل تر آن را به خاطر آورد.. .؟

می ناممش غربت . ... .

می خوانمش درد،از نوع بازگشت،شوق از رسم دیرین.. . تو بگو نامش را.. .

طاها تو دلت واسه مامان تنگ نشده دیگه نمیتونم به عکسات به فیلمات نگاه کنم

یه روز بهت ذوق میکردم به عکس گرفتن از تو به فیلم گرفتن از کارات ولی حالا نمیتونم

نمیتونم هیچکدوم رو ببینم تا به یکی نگاه میکنم فوری چشمام خیس میشه

کوه..

من این پایین نشستم،سرد و بی روح..

تو داری..می رسی به قله ی کوه..

داری هر لحظه از من دور می شی..

ازم دل می کنی..مجبور می شی ..

تا مه راهو نپوشونده نگام کن...

اگه رو قله سردت شد صدام کن...؛

یه رنگه مرده از رنگین کمونم..

من این پایین نمی تونم بمونم..؛

تا مه راهو نپوشونده نگاهم کن..

اگه رو قله سردت شد صدام کن..

یه رنگه مرده از رنگین کمونم..

من این پایین نمی تونم بمونم..؛

منم اون که تورو داده به مهتاب..

کسی که روتو می پوشونه تو خواب..

کسی که واسه آغوش تو کم نیست..

می خوام یادم بره دست خودم نیست..

تا مه راهو نپوشونده نگام کن..

اگه رو قله سردت شد صدام کن.... .. . . ... . . .. .

_{از موزیکی با نام کوه با صدای علی لهراسبی}

یک سال بدون محمد طاهای عزیزم گذشت

gozashtehagozashteh — Sat, 11 Jul 2009 16:40:18 GMT

سلام به همه دوستای خوب و مهربونم بعد از یه مدت طولانی اومدم تا دوباره بنویسم

سالگرد طاهای عزیزمه 1سال گذشت 1سال غم انگیزچی کشیدم تو این 1 سال بمونه

طاها دوریتو دیگه نمیتونم تحمل کنم همه میگن عادت میکنی همه میگن قسمت بود

میگن نگو چرا من؟چه روزایی رو تواین 1سال گذروندم هر روزش برام 1سال گدشت

آدما هیچ وقت قدر روزای خوبشونو نمیدونن روزایی که دیگه هیچوقت برنمیگرده باید

هر ثانیه اونوقدر دونست وازش استفاده کرد از هوای این روزا بدم میاد یاد پارسال دیوونم

میکنه طاها جان مثل اینکه تو این دنیای به این بزرگی تو جایی نداشتی

دلم برات تنگ شده

چقدر غریبم اینجا

بی تو دارم میمیرم

دارم میوفتم از پا

دلم برات تنگ شده

بیا برس به دادم

میدونی که به جز تو

من کسی رو ندارم

داغت رو دلم موند

تو رو ازم گرفتن

تو رو دیگه ندارم

رفتی از سرنوشتم

تو رفتی من با غمهام

سیاه رنگ دنیام

بدون تو غریبم

بدون تو چه تنهام

هنوز دل دیوونه

به عشق تو اسیره

تو بی وفایی کردی

نگو دست تقدیره

این همه دل شکوندی

رفتی با من نموندی

تو بی وفایی کردی

دل منو سوزوندی

داغت رو دلم موند

تو رو ازم گرفتن

تو رو دیگه ندارم

رفتی از سرنوشتم

تو رفتی من با غمهام

سیاه رنگ دنیام

بدون تو غریبم

بدون تو چه تنهام

ای زندگی تنها شدم

بی کس شدم به سادگی

او رفت و رفت و برنگشت

قسمت شده چشمای من

روزو شب اشک

یادته گفتی که بی تو هیچم

همیشه عشق من بمون پیشم

اما اون بی وفا خودت بودی

این تو بودی که عهد و شکوندی

تنهایی و بی کس شدن سهم منه

هر جا که میرم غم به من زل میزنه

دنیا به من رحمی بکن من بی کسم

او رفته و دیگه بریده نفسم

من و مزرعه یه عمر ه
چشم براهه یه بهاریم
زیر شلاق زمستون
ضربه ها رو میشماریم

توی این شب غیر گريه
کار دیگه ای نداریم
هرکی خوابه خوش به حالش
ما به بیداری دچاریم

تن این مزرعه خشک
تشنه ي بزره دوبارست
شب پر از حظور تلخ
جای خالی ستارست
مزرعه دزدیدنی نیست
فردا میلاد بهاره
دیگه اين مزرعه هرگز
ترسی از خزون نداره

نفس بکش نفس بکش
اینجا نفس غنیمته
توی سکوت مزرعه
صدای تو یه نعمته
نفس بکش

من و مزرعه یه عمره
چشم براهه یه بهاریم
زیر شلاق زمستون
ضربه ها رو میشماریم

بیا دعا کن

gozashtehagozashteh — Thu, 30 Apr 2009 22:29:18 GMT

طاهای نازم امشب میتونست بهترین شب زندگیه من باشه اما ........دارم دق میکنم برام دعا کن تو الان اون بالایی نزدیک خدا....................

بیا دعا کن که بی تو

قلب شکسته ام نپوسه

بهار عشق تو زندگی ام

دوباره از راه برسه

بیا دعا کن آسمون

بارون بباره رو سرم

بشوره این بی کسی مو

شلوغ بشه دور و برم

بیا دعا کن تا یه وقت

حروم نشن ترانه هام

یه شب بیای تو خلوتم

رنگ بگیرن خاطره هام

بیا برام دعا بکن

واسه من و اطلسی هام

برای گلهای جوون

برای من...بی کسی هام

بیا دعا کن ایندفعه

قاصدک از راه که می یاد

خبر های خوش بیاره

بگه که فردا " اون " می یاد .

زندگی تلخه

gozashtehagozashteh — Mon, 27 Apr 2009 21:49:18 GMT

زندگی تلخه

زندگی ترسه

زندگی درده

ولی با تو بهشته

من اگه تنهام تنها با غمهام

غرق ماتمها اینه سرنوشتم

چرا سرنوشت من اینجور رقم خورد

چرا روزای خوبمون اینجور به هم خورد

گفته بودم بری زندگیم رنگی نداره

میخونم

تا که برگردی دوباره

قلبم داغونه

چشمام گریونه

نباشی پیشم دیوونه میشم

برگرد

دارم میمیرم

آتیش میگیرم

دیوونه میشم

تو که نیستی دارم میمیرم

آتیش میگیرم

نزار تو حسرتت بمونه

این دل تنهام

دارم میمیرم از دوریت

نزار بمونم تو غمها

کسی که تو زندگی بوده تو قلبت بوده

نزار قلبتو ازم جدا شه

چرا سرنوشت من اینجور رقم خورد نمیدونم

میمونم منتظر تا که برگردی دوباره

فرصت عاشقی

gozashtehagozashteh — Sun, 12 Apr 2009 01:16:18 GMT

از این تنهایی :از این غم از این لحظه های خاموشی

از تکرار

همچون کویر بی باران همچون دردی بی درمان

درمانده سر در گریبان بدنبال هر صدایی میروم

بی اختیار

به امید یک راه به سوی خورشید

فریادهایم مثل همیشه خاموش وعشقم در یک نگاه

فراموش

ودردی که مثل همیشه با من همراه است

گاه کم وگاه بیش این است آن یار همراه

دوست دارم:آرامش را

عشق را

باران را:خورشید را

در حسرت وغم وتنهایی بی صدا وبی فریاد

خالی از هر لحظه نشسته ام وبه یک پرواز

می اندیشم

پرواز سفید حتی بی پرو بال

فرصتی برای شقایق ها نمانده تا عشق را بفهمند

پیش از آنکه پژمرده شوند فرصتی برای لحظه عاشقی

یک ستاره

یا یک پروانه ای که شمع را بفهمد

فرصتی برای من که گرمای دستان عاشقی را

به خاطر بسپارم

شاید این فرصت برای خواب هم نباشد

که رنگ خوشبختی را در آن جستجو کنم

شاید که رنگی را از عشق به تن خوشبختی بزنیم

ای کاش فرصتی می بود

تا دوباره عاشقانه زندگی کنم

کی کجا رفته

gozashtehagozashteh — Sat, 04 Apr 2009 00:45:18 GMT

سلام به همه دوستای گلم امیدوارم تعطیلات به همتون خوش گذشته باشه

من عید امسال رفتم کاشان اصفهان شیراز البته بدون طاهای گلم عزیزم همه جا جای خالیتو احساس میکردم

میخوام بدون شما کجا رفتید

بهتون خوش گذشت ؟ راستی عیدی هم گرفتید؟ چقدر؟

عید امسال

gozashtehagozashteh — Fri, 20 Mar 2009 00:00:18 GMT

این سفره هفت سین هر سال منه از امسال تا زمانی که بمیرم منو عکس طاها سال نو مبارک طاهای گلم سال نو مبارک عزیز دلم سال نو مبارک نفسم سال نو مبارک دیگه نیستی بغلم کنی ببوسیم بگی سال نو مبارک بگی زود باش عیدیه منو بده دیگه ..........

سلام....

سلام به همه دوستای خوبم یه مدت نبودم خودمو بیرون از خونه مشغول کرده بودم تا تو خونه نباشم جای خالیه طاهای عزیزم تو خونه عذابم میده روز به روز بدتر از روز قبل میشم میدونم همه اینا تقدیره و نمیشه کاری کرد میدونم نباید ناشکری کنم ولی میتونم که گریه کنم عقده های دلمو با گریه خالی کنم از دست این دنیا از دست این روزگار واسه یکی خوبه واسه یکی بد امیدوارم واسه همه خوب باشه اما نمیدونم خوب بودن واسه من چجوری من فقط با برگشت طاها خوب میشم ولی این غیر ممکنه گاهی اوقات با خودم میگم یعنی میشه خدا ۱ بار دیگه به طاهای من اجازه بده برگرده ولی بعد یادم می افته که به ما گفتن وقتی رفتی دیگه برگشتی وجود نداره بعد باز با خودم میگم اونو واسه آدمای گنهکار گفتن نه واسه طاهای من که پاک بودو معصوم نمیدونم شاید بهم بخندید ولی من روزی ۱۰۰۰ بار آرزوهایی میکنم که میدونم بیخوده ولی باز امیدوارم به این که ۱ باره دیگه چه تو این دنیا چه تو دنیای دیگه طاهامو ببینم.

چند روز پیش توی کتاب چگونه با مردگان خود سخن بگوییم خوندم وقتی انسان زیر سن بلوغ فوت کنه به حضرت ابراهیم و ساره (همسرش)یا حضرت زهرا سپرده میشه وقتی پدر و مادر فوت کنند برن اون دنیا به اونها به عنوان هدیه داده میشه یعنی میشه طاها رو به من بدن؟

امیدوام امسال سال خوبی واسه همتون باشه سال نو رو به همه دوستای خوبم تبریک میگم امیدوارم موقع سال تحویل منو فراموش نکنید من موقع سال تحویل میرم پیش طاها نمیتونم تنهاش بزارم باید برم بهشت زهرا باید ..............

مراقب خودتون باشید دوستتون دارم

می ترسم از باران که رنگ خون بگیرد

آئینه ها زنگار روز افزون بگیرد

از بس که گندیده ست دل در سینه هامان

شاید تمام شهر را طاعون بگیرد

فرقی ندارد ، خشک و تر با هم بسوزد

وقتی که آه یک دل محزون بگیرد

می دانم از من هیچ کس دیوانه تر نیست

تا شعرهایش ماتم مجنون بگیرد

ای رود ،باور کن که دریا مقصد توست

نگذار جانت را تب هامون بگیرد

اگر دفتر خاطرات طراوت

پر از رد پای دقایق نبود

اگر ذهن ایینه خالی نبود

اگر عادت عابران بی خیــــــالی نبود

اگر گوش سنگین این کوچه ها

فقط یک نفس می توانست

طنین عبوری نسیمانه را

به خاطر سپارد

اگر آسمـــــــان می توانست یکریز

شبی چشم های درشت تو را جای شبنم ببارد

اگر رد پای نگاه تو را

بـــــــاد و بـــــــاران

از این کوچه ها اب و جارو نمی کرد

اگر قلک کودکی لحظه ها را پس انداز نمی کرد

اگر آسمان سفره هفت رنگ دلش را

برای کسی باز نمی کرد

و می شد به رسم امانت

گلی را به دست تو بسپریم

و از آسمان پس بگیریم

اگر خاک کافر نبود

و روی حقیقت نمی ریخت

اگر ساعت اسمان دور باطل نمی زد

اگر کوه ها کر نبودند

اگر ابها تر نبودند

اگر باد می ایستاد

اگر حرفهای دلم بی اگر بود

اگرفرصت چشــم من بیشتر بود

اگر می توانستم از خاک

یک دسته لبخند پرپر بچینم

تو را می توانستم ای دور

از دور

یک بار دیگر ببینــــــم !!!